Kategori: Renkli Düşünceler

İlk Öğretmenimiz Peygamberimiz (asm)
İlk Öğretmenimiz Peygamberimiz (asm)

Evet, bazı arkadaşlarım üzülecek belki ama benim içim kıpır kıpır. Neden mi?

Çünkü yaz tatili bitti, okul başladı. Ama yazın boş durmadık tabii ki. Eğlendik, bol bol oynadık, kitap okuduk.

Yazın tanıştığımız arkadaşlarımızın adreslerini aldık.

Okulların açıldığının ilk haftası İlköğretim Haftası biliyorsunuz. Daha okula gelir gelmez, öğretmenlerimiz bana ve sınıf arkadaşlarıma görev verdi. Çünkü İlköğretim Haftası için hepimiz görev aldık ve planlar yapmaya başladık.

İlköğretim Haftası’nda okumanın önemi ve okul gibi konuların neden ve ne denli önemli olduğunu faaliyetlerle birlikte anlatacağız. Hatta, okula yeni başlayan küçük yaştaki arkadaşlarımıza okul sevgisini aşılamaya yönelik çalışmalar yapacağız.

BAMBAŞKA BİR TERBİYE EDİCİ: PEYGAMBERİMİZ (asm)

Bana verilen görev çerçevesinde bize ilim ve okumayı aşılayan en önemli karakteri yazmaya başladım.

Araştırmalarımda gördüm ki, bu konuda bize en büyük rehber kim biliyor musunuz?

Peygamber Efendimiz Aleyhisselatü vesselam’mış.

Müthiş etkilendim. Peygamber Efendimiz, ilim ve öğrenmenin lüzumunu sadece tavsiye etmekle kalmamış bizzat uygulayarak çevresindekilere göstermiş. Efendimiz Peygamberimiz’in terbiye ediciliği ise bambaşka bir güzellikteymiş. Öyle diyor büyüklerimiz; O’nun terbiyesi ile meydana gelen o Asr-ı Saadetin döneminin benzersiz insanları bile günümüze ışık tutarak, adeta cennetin yolunu göstermiştir bize.

Elbette Allah’ın elçisi olan Hz. Muhammed (asm) eliyle yapılan bu eğitim ve terbiye modeli benzersiz olacaktı…

Denilebilir ki tüm insanlığı, hakikî insanlığa ve insanî olgunluğa yükselten eşsiz bir din getiren Efendimiz (asm) olacaktır. Sevgili Peygamberimizin terbiye sistemi sadece insanî zevk eksenli bir terbiye sistemi değildi. O (asm) ümmetini nefis, akıl, kalp ve bütün duygularıya ele almış; çocuklarını diri diri toprağa gömen o vahşi kavimden, en medeni bir toplum meydana getirmişti.

NASIL BİR TERBİYE SİSTEMİ?

Peki, Efendimiz’in (asm) terbiye sistemi nasıldı?

Elbette bunu uzun uzadıya yazmak, burada anlatmak mümkün değil, hatta ciltler

dolusu kitaplar bile bu sistemi bir çırpıda yazamaz.

Sadece şu kadarını hatırlatmakta fayda var: Efendimiz (asm) okuma yazmaya önem verirdi:

Hatırlar mısınız, Bedir Savaşı’nda yakalanan esirlerden kurtuluş fidyesi vermeye gücü yetmeyip, okuma yazma bilen esirler vardı… İşte bu esirlere Efendimiz, Ensar’dan onar çocuğa yazı öğretmek şartıyla serbest bırakılacaklarını söylemiş, bu fikir hem esirlere, hem de Ensar’a iki taraflı bir menfaat getirmişti.

Elbette Allah’ın elçisi olan Hz. Muhammed (asm) eliyle yapılan bu eğitim ve terbiye modeli benzersiz olacaktı…

Denilebilir ki tüm insanlığı, hakikî insanlığa ve insanî olgunluğa yükselten eşsiz bir din getiren Efendimiz (asm) olacaktır. Sevgili Peygamberimizin terbiye sistemi sadece insanî zevk eksenli bir terbiye sistemi değildi. O (asm) ümmetini nefis, akıl, kalp ve bütün duygularıyla ele almış; çocuklarını diri diri toprağa gömen o vahşi kavimden, en medeni bir toplum meydana getirmişti.

BEŞİKTEN MEZARA KADAR İLİM…

Böylelikle Müslüman olarak bizler ilim öğrenme, öğretme, yayma çalışmalarını bu çerçeve içerisinde gerçekleştirmişler. Öyle ki, tarihe baktığımızda Avrupa Ortaçağının karanlık çukurundan Müslüman İlim öncüleri çekip kurtarmış. Avrupalı ilim adamları Müslümanların ilmini kimi istifade ederek, kimi de çalarak medeniyetini inşa etmişlerdir.

Peygamber Efendimiz’in (asm) bizi ilme yönlendiren ifadeleri çok önemli. Aynı zamanda Kur’ân-ı Kerim’i ve onun açıklaması olan hadisleri rehber kabul etmeli ve başarıya doğru hızlı adımlar atmalıyız. Hatta Efendimiz’in (asm) şu sözlerini kulağımıza küpe yapmalıyız:

“Beşikten mezara kadar ilim öğreniniz.”

“Her şeyin bir yolu var. Cennetin yolu ilimdir.”

“Kim bir ilim öğrenmek için bir yola süluk (yönelirse) ederse, onu Cennete giden

yollardan birine dahil etmiş demektir.”

“Peygamberler ne dinar, ne dirhem miras bırakırlar. Ama ilim miras bırakırlar.

Kim de ilim elde ederse bol bir nasip elde etmiştir.

Tarihimizi Sevelim
Tarihimizi Sevelim

 

Tarih nedir?

Tarih; masal değildir. Tarih, kültürle birlikte yoğrulan ve geçmişte yaşanmış olayları tarafsız bir gözle aktarmaktır.
Tarih sayesinde geçmişten ders alır, bu günü daha iyi kavrar ve gelecek için doğru adım atmaya çalışırız. Yani, geçmiş ve gelecek
arasında bir bağdır. Tarih ve kültür iç içedir. Et ve tırnak gibi birbirini tamamlar. Dinlediğimiz mehter marşı bizi alıp bir yere götürür, göklerde dalgalanan al bayrağımız ruhumuzda fırtınalar koparıyorsa, bizim hücrelerimize kadar sinmiş bir tarih dokusu olduğunu söyleyebilirim. Tarihimizi
sevmek, onu bilmekten geçer.

AĞUSTOS VE ZAFERLER AYI

Mesela, bu ay yaşanan tarihteki zaferleri bilmemiz gerekir.
-26 Ağustos 1071 Malazgirt Zaferi
-11 Ağustos 1473 Otlukbeli Zaferi
-23 Ağustos 1514 Çaldıran Zaferi
-24 Ağustos 1516 Mercidabık Zaferi
-29 Ağustos 1521 Belgrad’ın Fethi
-29 Ağustos 1526 Mohaç Zaferi
-1 Ağustos 1571 Kıbrıs’ın Fethi
Müslümanlar, din, iman ve Kur’ân’dan aldığı güç sayesinde karşısında hiçbir engel tanımamıştır. Bu imana zamanın topu, tüfeği ve en
güçlü silahları fayda etmemiştir.

İSLAM ORDUSUNUN İLK ZAFERİ:

BEDİR!
İslam ordusunun düşman ordusunu yendiği ilk zafer hangisidir diye size sorsak? İsterseniz anlatalım;
Resulullah (asm) tebliğini üç yıl gizli yürüttü. Peygamberliğin dördüncü yılının başında artık davetini açıktan yapması için akrabalarına emir verdi.
Ancak Mekke müşrikleri şiddetle karşı çıktı bu davete. Müslümanlara eziyet ettiler, işkence yaptılar. Yetmedi, Müslümanlara boykot uyguladılar.
Bu da yetmedi, Efendimiz’i (asm) öldürmeye çalıştılar. Ve nihayet hicret yolu göründü. Müslümanlar, Hicretin ardından Sevgili Peygamberimiz’in liderliğinde bir devlet kurdu. Hicretin ikinci yılının başlarında, Mekke müşriklerine karşı savaş izni verilmişti. Resulullah (asm), orucun farz kılındığı ilk Ramazan ayının sekizinde, bir avuç mücahitten oluşan ordusunun başında, Medine’den kervan güzergâhı Bedir’e doğru yola çıktı.
Diğer tarafta ise, kervanbaşı Ebû Süfyân’ın yardım çağrıları üzerine Ebu Cehil’in önderliğinde yola çıkan Müşrik ordusu, kervanın kurtulmuş olmasına
rağmen, sırf savaş maksadıyla yoluna devam etti. Allah Teâlâ, onların gurur ve kibir içinde, galip geleceklerinden emin bir şekilde yola çıktıklarını haber vermişti. İki ordu, Suriye-Yemen ticaret yolu üzerinde yer alan ve Medine’ye 150 km uzaklıkta olan Bedir’deki bir vadinin iki yamacında karşı karşıya geldi. Resûlullah karargâhını vâdînin Medine tarafındaki yamacına kurmuş, Müşrik ordusu ise karşı yamaçta yerleşmişti. 314 kişilik İslâm ordusu, asker mevcudu üç kat daha büyük yaklaşık 950 kişilik düşman ordusuyla savaşacaktı.
Müşrik ordusu teçhizat bakımından da çok üstün durumdaydı. Güç dengesi tamamıyla onların lehine idi.
Ve çarpıştılar. Kıyasıya bir mücadele sırasında Bedir’in semaları kılıç şakırtılarıyla inledi.
Sonuç: Orucun farz kılındığı ilk Ramazan ayında, bir avuç mücahid, kendinden üç kat büyük Müşrik ordusunu darmadağın etti. Bedir savaşı kazanılmıştı.
İşte, İslam ordusunun ilk zaferi Bedir’di.
Allah onlardan razı olsun.

Tatili kazançlı hale getirelim mi?
Tatili kazançlı hale getirelim mi?

Yoğun bir okul maratonundan sonra tatile girdik. Birçoklarımız yazlıklarına, yaylarına, köylerine çekildi bile. Bir güzel tatil yapacağız nasipse.

Hak etmedik de sayılmaz. Her çabanın bir meyvesi vardır ya! Biz de şimdi bir yıl etkilerimizin meyvelerini topluyoruz.

Bir kısmımız takdir, teşekkür aldı. Tabii ki sevincimize diyecek yok. İşte bu çalışmamızın peşin bir ödülü gibi.

Peki, tatil ne demekti?

Tatil, Arapça bir kelime. Tembellik kökünden geliyor.

Tabii tatili böyle değerlendirmek doğru değil, çünkü vakit nakittir derler atalarımız.

Yeri, göğü, kısacası kâinatı bir kitap gibi görenler için her şey o kitabın sayfaları, cümleleri ve kelimeleri olur. Bunların anlamlarını okumak ne güzel. Bir çiçeği, bir kelebeği, bir kirazı, bir şeftaliyi okuyabilmeli, bunlarla bize verilmek istenen mesajı alabilmeliyiz.

Mesela dinimizin temel kitabı olan Allah’ın kelamı Kur’an’ı öğrenerek bazı Kur’an ayetlerini ezberleyerek… Allah’ımız bizi sevmiş, göz vermiş kulak vermiş, akıl vermiş, yeryüzünü bir nimet sofrası halinde önümüze sermiş. Biz niçin O’nun kelamını öğrenmeyelim?

Evet, tatil Kur’an okumak, öğrenmek için en güzel fırsat. Hem okuyacak, hem dinleneceğiz. Okurken dinleneceğiz; ruh ve kalbimiz de gıdalarını almış olacak.

Sevgili Peygamberimizin şöyle bir müjdesi de var; “Sizin en iyiniz Kur’an’ı öğrenen ve öğretenlerinizdir.”

Siz de şüphesiz bu iyi insanlardansınız.

Haydi, tatiliniz kazançlı olsun sevgili arkadaşlar!

Hoş Geldin Evime, Soframa, Gönlüme!
Hoş Geldin Evime, Soframa, Gönlüme!

 

 

İşte geldi Ramazan. Hem de büyük bir coşku ve heyecanla.

11 ayın sultanı hoş geldin!

Hoş geldin evime, soframa, gönlüme!

Derkeeen….

Bir de baktık, Ramazan bize usul usul veda ediyor.

Geldin derken, gitmek niye?

RAHMET ÜLKESİNDEN MÜJDE

Daha geçen sene oruç tutup, namaza başladığım ve feyiz dolu bir mevsim olan Ramazan’ın tadı damağımda iken…

Bu Ramazan da, kainat şenlendi, dünya cennetten süzülen nurani bir hava ile oksijen aldı.

Ulvi alemlerin masum ve mübarek sakinleri çevremizi kuşattı.

Rahmet ülkesinden müjdelerle birlikte, kainatın Rabbinden selam ve mağfiret ümitleri getirdi bize.

Mukaddes kelamın nazil oluşunun yıldönümünü mü’minlerle birlikte cinler, melekler ve bütün zerreler kutladı yine.

Görünen görünmeyen alemlerde tam manasıyla bir bayram havası yaşanıyor şimdi.

KULLUK ŞUURU NİMETE MUHATAP OLACAK

Ramazan ayının Allah katında ayrıcalıklı bir yere sahip olduğunu biliyor musunuz arkadaşlar!

Allah (c.c.) kendisine muhatap olarak seçtiği kullarına sonsuz rahmetinin en geniş tecellilerini bu aya ayırır. Başta Kur’an-ı Kerim olmak üzere!.. Tevrat, Zebur ve İncil gibi diğer semavi kitapların da bu ayda indirilmiş olması, bu günlerin kıymet ve kudsiyetini bir kez daha arttırıyor.

İşte bu günler bize ne güzel bir fırsat verdi.

Bu ayda kulluk derecemizi gösterdik. O’na muhatap olabilme gayreti içine girdik ve tam bir inançla ibadete koştuk.

İnanın, bu gayret neticesiz kalmayacak. Kulluk şuuru içinde tuttuğumuz oruçların, kıldığımız teravih namazların, okuduğumuz Kur’anın, yani ibadetlerimizin pek çok nimete ve ödüle muhatap olacağını biliyoruz.

“ALLAH SİZİNLE İFTİHAR EDER”

Efendim (a.s.m.) ne güzel buyuruyor:

“İşte bereket ayı olan Ramazan geldi. Artık Allah’ın rahmeti sizi kuşatır. O ay, yeryüzüne bol bol rahmet iner. Günahlar affedilir. Dualar kabul olunur. Allah sizin iyilik ve ibadette yarışmanıza bakar da, bununla meleklerine karşı iftihar eder. Öyle ise kulluğunuzla kendinizi Allah’a sevdirin. Asıl bedbaht olan da, bu ayda Allah’ın rahmetinden nasibini alamayandır.” (Ubade Bin Samit’ten nakille)

HOŞ GELDİN VE GÜLE GÜLE!

Cenâb-ı Hak da kulunun bu samimi dua ve niyazını karşılıksız bırakmaz, günahlarını affeder, rahmetine vesile kılar.

Evet, Ramazan geldi ve gidiyor. Ramazan ayı bitiminde Nasrettin Hoca’ya arkadaşları sormuşlar:

“Acaba Ramazan ayı bizden memnun kaldı mı?” diye…

Nasrettin Hoca her zamanki bilge kişiliği ile cevap vermiş:

“Eğer memnun kalmasaydı, her yıl 10 gün önce gelir miydi?”

Hoş geldin Ramazan, yine içimizi ısıttın, gönlümüzü hoş ettin!

Güle güle Ramazan. İnşallah, 11 ayımızı seninle doldururuz!

Şimdiden mutlu ve huzurlu Bayramlar!

Şefkatin Karşılığı: Anne
Can Kardeş 37 Yaşında
Yeşilay ve Bediüzzaman Dede
Savaşın Masum Çocukları
Savaşın Masum Çocukları

Bu amcalara şaşırıyorum doğrusu. Neyi alıp veremiyorlar ki?

Her gün evimin üzerinde bomba patlatıyorlar.

Bu gece de uykusuz kalacağım yine… Ama olsun, annem-babam yanımda ya!

Yine bir sabah uzun geçen bir gecenin ardından, annemin göğsünde uyuyakalmışım.

Uyandığımda, annemin hıçkırarak ağladığını gördüm.

İyi ama niye?

Gördüm ki, evimizin tavanı yok. Kocaman çatımız, kaybolmuş. Gökyüzünün kara bulutları çatımız olmuş. Farkettim ki, üstümüz başımız toz/duman. Her yer toz renginde ama sadece annemin gözyaşları inci gibi parlıyor.

*

Mahalledeki arkadaşlarım benim gibi şaşkın etrafına bakıyor.

Ambulans görevlileri, yerde yatan yaralı arkadaşlarımı kucaklarına alırken, ağızlarından bülbül gibi kelamların en güzeli dökülüveriyor. Onların ağzından Kur’an kelamı dökülürken, doktorların da gözlerinden yaşlar süzülüyor.

Burası Halep!

Halep’e bomba yağıyor…

Ya sizin orada ne yağıyor?

Kar mı, yağmur mu?

*

O kötü amcalar üstümüze bomba yağdırırken, bizi öldürdüklerini sanıyorsa yanılıyorlar.

Biz aslında şehadet mertebesi kazandırıyor, bilmiyorlar.

Diyelim; bir afet gelse doğrudan manevi bir mertebe elde ederiz. Ben Kur’an dersi alırken, camide hocam söyledi.

Yani bize acımayın, üzülmeyin. Canilerin yaptığı zulüm bize zarar veremez. Tam tersi, Allah’ın o engin ve sonsuz merhamet duygusuyla, manevi bir mertebe elde ederiz.

Evet, televizyon ekranına gelen görüntüler, objektiflere yansıyan fotoğraf kareleri savaşlarda ölenler için dayanılması zor bir azap verir, ızdırap çektirir bize.

İşte burada Bediüzzaman Dede’nin söyledikleri bana tam bir teselli olur.

Diyor ki:

“Birden kalbime geldi ki, o maktul masumlar şehid olup veli olurlar; fani hayatları, baki bir hayata tebdil ediliyor. Ve zayi olan malları sadaka hükmünde olup baki bir malla mübadele olur. Hatta o mazlûmlar kâfir de olsa, ahirette kendilerine göre o dünyevi afattan çektikleri belâlara mukabil Rahmet-i İlâhiye’nin hazinesinden öyle mükâfatları var ki, eğer perde-i gayb açılsa, o mazlûmlar haklarında büyük bir tezahür-ü rahmet görüp, ‘Ya Rabbi, şükür elhamdülillah’ diyeceklerini bildim ve kat’i bir surette kanaat getirdim. Ve ifrat-ı şefkatten gelen şiddetli teessür ve elemden kurtuldum.” (Kastamonu Lâhikası, s. 49)

*

Demek ki, o çocuklar ebedi bir hayata kanat çırparken, aslında hem şehitlik mertebesi elde ediyor, hem de veli oluyorlar.

Zalimler zulmü ile dünyayı ateşe verirken, aslında kendi dünyalarını çatır çatır yakıyorlar. Günahlarını ateş toplarıyla biriktirip Cehennemde kendi yerlerini hazırlıyorlar.

Zalimin zulmü varsa, mazlûmun Allah’ı var.

Diyeceğim o ki;

Ne olursa olsun, savaşın asıl galibi zalimler değil; her daim çocuklar yani bizler olacağız!

Yine, Yeni, Yeniden…
Yine, Yeni, Yeniden…

‘Her yeni eskir.’ Öyle diyor Efendi­miz’in (asm) biricik annesi Hazreti Âmi­ne (r.a.).

Tıpkı geçen yılın eskidiği gibi. Dünya, Güneş’in etrafında 1 tam dönüş yaptı. Bu 1 tam dönüşünü ise kendi ekseni etrafın­da dönerek 365 gün, 6 saatte tamamladı.

Yani, yıl eskidi ve yeni yıla girdik.

*

Geçen yıl elimden gitti. Hatta dünkü gün, benim elimden çıktı.

Yarın ise, elimde bir garanti yok ki, ona sahip olayım. Galiba gerçek ömrü­mü, bulunduğum gün bilmem gerekiyor.

Zamanı dikkatli ve planlı kullanabilir­sem, problem kalmayacak belki.

Meselâ, önümüzdeki bir yıllık zaman dilimini nasıl planlı kullanabilirim diye kendi kendime sordum.

Öncelikle, her günümün bir saatini, es­kilerin deyimiyle “ihtiyat akçe”mi hazırda bulundurursam, gerisini halledebilirim. Yani zamanımı doğru kullanarak, ihtiya­cım olan zaman dilimini yedeklemeliyim.

*

Nasıl olacak bu?

Şöyle;

Geleceğim için, 24 saatimin her 1 saatini Allah’ı anarak, ibadet ederek bir kenara koyup biriktirmeliyim.

Çünkü her yeni gün, yeni bir âlemin kapısıdır. Eğer namaz kılmazsam, o günüm perişan bir halde gider. Öteki âlemde zaman, benim aleyhime şahitlik edecek ve beni “zamanımı kullanamadı­ğım için” dava edebilecek.

Zira, hepimizin, her güne ait, özel bir dünyası var.

Her insanın gizli dünyası, o kişinin kal­bine ve yaptığı işe göredir.

Nasıl ki, aynada görünen muhteşem bir saray, aynanın rengine göre belirle­nir. Mesela, siyah ise siyah, kırmızı ise kırmızı görünür. Eğer o ayna­nın camı düzgünse, sarayı güzel gösterir, değilse çirkin gösterir. En nazik görüntüyü bile kaba gösterebilir.

Demek ki, aklım, yap­tığım iş ve gönlüm, benim dünyamı değiştirebiliyor­sa, zaman, ya aley­himde, yahut lehimde şahitlik edebilir.

*

Ne diyordum; dünkü gün elimden çıktı, yarına ise garantim yok. O halde 24 saatlik ömür sermayemin 1 saatini çok dikkatli bir şekilde harcayıp, yedekleyebi­lirim… Ki, bu 365 gün boyunca, bana sonsuz bir hayatı kazandırır. Üste­lik kâr üstün kâr yapmış gibi olacağım…

Ben planımı yaptım.

Ya sen?

Renkli Düşünceler
Renkli Düşünceler

DEMOKRASİ, HEMEN ŞİMDİ!

O gün çok heyecanlıydık. Çünkü sınıfımızda seçim vardı.

Ne seçimi mi? Tabii ki sınıf başkanlığı seçimi… Adaylar iki hafta boyunca, vaatlerini sıralamış, hatta el afişleri bile hazırlayıp, okul duvarına asmışlardı.

Vaat: bir işi yerine getirmek için verilen söz demektir.

Adaylar için zorlu süreç iki hafta önce başlamıştı. Seçmenle birebir görüşmek onları ikna etmek gerçekten zor.

Zaten seçimin iki ana omurgası olduğunu düşünüyorum;

Bir; propaganda.

İki; ikna etmek!

Propaganda yapmak kolay… Ancak söylediklerinizin olabilirliği önemli. Yani asla yalan söylememeli ve doğru bildiklerinizi anlatmalısınız.

İkincisi; zaten doğruyu söylediğiniz zaman muhatabınızı ikna etmek kolay. Yalan söyleyen insan çok konuşur. Doğru söyleyen insan yapabileceklerini anlatır, tercihi seçmene bırakır.

**

Neden bunları anlatıyorum anlamışsınızdır. Evet, ben de sınıf başkanlığına adayım da ondan.

Arkadaşlarıma şunları vaat ettim:

-Öncelikle her seçmenin hakkı sınıf başkanının koruması altındadır.

-Sınıfımızın daha iyi bir çalışma ortamı için temiz olması sağlanacak ve havalandırılacak.

-Öğrenci ve öğretmen arasında mükemmel ve sağlam bir köprü olmaya hazırım.

-Okul idaresinin ve öğretmenlerimizin verdiği görevleri hakkıyla yerine getirmeye çalışırken, sınıf arkadaşlarımızın ödevlerine yardım etmek için gayret göstereceğim.

-Sınıf gezileri için okul idaresinden destek isteyeceğim. Böylelikle öğrencilerimizin motivasyonu sağlanacak.

-Kültür Sanat gezileri düzenlenecek. Yazarlarla birebir görüşülerek onların düşünce ufukları birlikte gözlemlenecek.

-Sınıf olarak turnuva maçlarında aktif olacağız.

-Desteğinizle ben sınıf başkanı olmayacağım, siz kendi iradenizi sınıf başkanı yapacaksınız.

**

Tabii bunları söyledikten sonra sınıftaki arkadaşlarım beni alkışladı. Diğer iki aday da vaatlerini sıraladı ve hemen seçime geçildi.

Seçimler hür bir zeminde yapıldı ve iki adayı sollayarak sınıf başkanlığına getirildim.

Böylelikle öncelikle işe, arkadaşlarıma verdiğim sözleri yerine getirmekle başladım.

**

Seçim demek demokrasi demektir. Çoğunluğun kararına uymaktır bir anlamda… Bu sebeple demokrasiyi en önce sınıfta birlikte yaşatacağız… Ki, zaten bu demokrasinin bir ön çalışması değil midir?

Arkadaşlarımla birlikte adalet, eşitlik, hak, hukuk ve saygı gibi kavramlarını birlikte öğreniyor böylelikle demokrasiye katkıda bulunuyoruz.

Yaşasın demokrasi!